English | Français | Nederlands
An “icon” in the sense of a role model, someone who could get things done, someone who could bring people together, someone with a tremendous passion. In this case, for Cajun music, but especially for Zydeco music. A simple, friendly man whose door was always open—that’s how I got to know him, Jo van Strien.
He passed away on Sunday morning, August 17th, at the age of 82, born on May 12, 1943.
I ran into Frits Lonen at the market in Geertruidenberg. He told me there was a new band, and he was playing drums. The River Zydeco Band. He had a cassette tape with the first recordings. You should play it on the radio at SLOG. That was our first introduction. An album soon followed, “Fais Do Do,” recorded live and featuring the classics “Hoia Bernadette” and “Cooking With Pierre,” a song someone called the River Zydeco Band’s signature song, which they were required to play for the rest of their RZB career.

Zydeco music had been introduced in Raamsdonksveer. In 1992, the festival was born, and t’veer would quickly evolve into zydecozity. It became a full-fledged Cajun and Zydeco festival featuring international bands from all over Europe and the US, particularly Louisiana. Jo started his own radio program on SLOG, which was later continued by Piet Ribbers and then by me.

The River Zydeo Band released album after album, highlights of which included “When a Cajun Man Gets the Blues,” featuring “Louisiana born Curtis Coubello,” and the album “Down the Line,” which earned the band international recognition.
Jo put Cajun and Zydeco on the map in Europe like no other, and he enjoyed immensely his musical endeavors, helping thousands upon thousands of people experience the so-called “Zydecosis virus.”
~ Henk Mutsaers
Life is strange, you arrive with nothing. Spend your whole life chasing everything, and still leave with nothing. Make sure your soul gets more then your hands, Jo has done just that, written memories !!
Jo van Strien, « Une icône du zydeco », nous a quittés.
Une « icône » au sens de modèle, quelqu’un qui pouvait faire avancer les choses, quelqu’un qui pouvait rassembler les gens, quelqu’un avec une passion immense. En l’occurrence, pour la musique cajun, mais surtout pour le zydeco. Un homme simple, amical et toujours ouvert ; c’est ainsi que je l’ai connu, Jo van Strien.
Il est décédé le dimanche 17 août au matin, à l’âge de 82 ans, né le 12 mai 1943.
J’ai croisé Frits Lonen au marché de Geertruidenberg. Il m’a dit qu’il y avait un nouveau groupe, et qu’il jouait de la batterie : le River Zydeco Band. Il avait une cassette avec les premiers enregistrements. Tu devrais la passer à la radio au SLOG. C’était notre première rencontre. Un album suivit peu après, « Fais Do Do », enregistré en live et reprenant les classiques « Hoia Bernadette » et « Cooking With Pierre », une chanson que certains considéraient comme la chanson phare du River Zydeco Band, et qu’ils devaient interpréter jusqu’à la fin de leur carrière au sein du RZB.
La musique zydeco avait été introduite à Raamsdonksveer. En 1992, le festival vit le jour, et t’veer allait rapidement évoluer vers zydecozity. Il devint un festival cajun et zydeco à part entière, réunissant des groupes internationaux venus de toute l’Europe et des États-Unis, notamment de Louisiane. Jo lança sa propre émission de radio sur SLOG, reprise plus tard par Piet Ribbers, puis par moi-même.
Le River Zydeo Band publia album après album, parmi lesquels « When a Cajun Man Gets the Blues », avec « Curtis Coubello, né en Louisiane », et l’album « Down the Line », qui leur valut une reconnaissance internationale. Jo a fait connaître le cajun et le zydeco en Europe comme personne d’autre, et il a pris un immense plaisir à ses activités musicales, aidant des milliers de personnes à lutter contre le virus de la zydecose.
~ Henk Mutsaers
La vie est étrange, vous arrivez avec rien. Passez toute votre vie à tout poursuivre et partez toujours sans rien. Assurez-vous que votre âme reçoit plus que vos mains, c’est exactement ce que Jo a fait, des souvenirs écrits !!
Jo van Strien; “Een Zydeco Icoon’ is heen gegaan”
Een ‘icoon’ in de betekenis van een rolmodel, iemand die zaken gedaan kon krijgen, iemand die mensen bij elkaar kon brengen, iemand met een geweldige passie. In dit geval voor de Cajun maar vooral de Zydeco muziek. Een eenvoudige vriendelijke man waar altijd de deur open stond, zo leerde ik hem kennen, Jo van Strien
Zondagochtend 17 augustus is hij overleden op 82 jarige leeftijd, geboren op 12 mei 1943
Op de markt in Geertruidenberg kwam ik Frits Lonen tegen, hij vertelde mij dat er een nieuwe band was en hij speelde er op drums. De River Zydeco Band, hij had een cassette bandje bij zich met de eerste opnamen dat moet je maar eens draaien op de radio bij de SLOG. Dat was de eerste kennismaking. Een album volgde al snel “Fais Do Do, live opgenomen met daarop de klassiekers “Hoia Bernadette” en “Coocking With Pierre” een liedje wat iemand ‘the signature song’ van de River Zydeco Band noemde en ze daarna voor de rest van de RZB carrière altijd dienden te spelen.
De zydeco muziek had zijn introductie gehad in Raamsdonksveer, in 1992 zag het festival het levenslicht en t’veer zou al snel uitgroeien tot zydecozity. Het werd een volwaardig Cajun en Zydeco festival met internationale bands uit geheel Europa en VS met name Louisiana. Jo starte zijn eigen radioprogramma bij de SLOG wat later voortgezet werd door Piet Ribbers en weer later door ondergetekende.
De River Zydeo Band maakten album na album, hoogtepunten waren; “When a Cajun Man Gets the Blues” met daarbij ‘Louisiana born Curtis Coubello’ en het album “Down the line” wat de band internationale erkenning bezorgde.
Jo zette de Cajun en Zydeco op de kaart in Europa als geen ander en kon tomeloos genieten van zijn inspanningen op muzikaal gebied en heeft duizenden en duizenden mensen laten genieten van het zogenaamde ‘Zydecosis virus’.
~ Henk Mutsaers
Het leven is vreemd, je komt met niets aan. Besteed je hele leven aan het achtervolgen van alles en vertrek nog steeds met niets. Zorg ervoor dat je ziel meer krijgt dan je handen, Jo heeft precies dat gedaan, herinneringen geschreven !!

